Een vuilwaterpomp kiezen: de deskundige gids

Allereerst een toelichting: de pompen die hier worden besproken, verpompen geen afvalwater dat fecaliën bevat. Zodra er sprake is van fecaliën of organische bestanddelen met lange vezels, valt de toepassing onder de categorie fecaliën- en rioolradpompen met de bijbehorende hydraulica en dubbele Glijringafdichting.

Stap 1: Het Transportmedium analyseren

Het medium bepaalt vrijwel alles wat verder komt. Vier eigenschappen zijn daarbij doorslaggevend:

• Verontreinigingsgraad en vaste stoffen: Regenwater en licht vervuild water stellen geringe eisen. Naarmate het gehalte aan vaste stoffen toeneemt, wordt de vrije doorgang voor de kogels een selectiecriterium.

• Vezelgehalte: Langsvezelige bestanddelen vormen de meest voorkomende oorzaak van verstoppingen en vereisen een vezeldoorlatend hydraulisch systeem.

• Chemische belasting: Het zoutgehalte, de PH-waarden en agressieve bijmengingen zijn bepalend voor de materiaalkeuze (zie stap 4).

• Temperatuur en schuurkracht: De temperatuur van het medium en het gehalte aan zand of slib zijn van invloed op de materialen en de afdichting.

Stap 2: Het werkpunt bepalen

De opvoerhoogte en het debiet bepalen het werkpunt. Bepalend zijn de geodetische hoogte en de leidingverliezen – niet alleen het loutere hoogteverschil. Het vastgestelde werkpunt wordt in de karakteristiek van de Pomp ingevuld; dit dient zich in het midden van het bereik met het hoogste rendement te bevinden, en niet aan de rand van de karakteristiek. Een te kleine Pomp bereikt de opvoerhoogte niet, terwijl een aanzienlijk overgedimensioneerde Pomp inefficiënt werkt en te vaak in- en uitschakelt.

Stap 3: De juiste hydraulica

Het ontwerp van het loopwiel is bepalend voor de doorvoer van vezels en de geschiktheid voor vaste stoffen:

• Meerkanaalswiel: Open waaier voor licht vervuild water met kleine vaste deeltjes, compact en robuust.

• Eénkanaalswiel: voor sterk vervuilde, modderige media met vaste deeltjes, met een goed Rendement bij hogere debieten.

• Wervelwiel (vrijstroomwiel): De waaier is verzonken in de spiraalvormige behuizing; vaste stoffen worden langs de waaier getransporteerd – het ontwerp dat het best geschikt is voor vezels en het minste risico op verstopping biedt.

Stap 4: Materialenkeuze op basis van chemische eigenschappen en slijtvastheid

De keuze voor de materialen hangt af van de chemische belasting. Grijs gietijzer is geschikt voor mechanisch belast afvalwater dat chemisch gezien niet kritisch is. Standaard roestvrij staal (1.4301) is geschikt voor licht vervuild water zonder agressieve bijmengingen. Bij chloriden en een lage PH-waarde zijn hoger gelegeerde, molybdeenhoudende roestvaste staalsoorten (bijv. 1.4436) vereist of – bij een zeer hoog zoutgehalte – chemisch inerte kunststoffen zoals glasvezelversterkte kunststof. Schurende zand- en slibdeeltjes vereisen bovendien slijtvaste waaiers en behuizingen.

Stap 5: Opstelling, bedrijfsmodus en besturing

Bij de Opstellingswijze Er wordt onderscheid gemaakt tussen de stationaire natte opstelling met koppelingssysteem (waarbij de Pomp voor onderhoud omhoog wordt gehesen zonder de schacht te betreden), de eenvoudigere natte opstelling met steunvoet voor tijdelijke installaties en het mobiele gebruik. De Bedrijfsmodus maakt onderscheid tussen continu bedrijf (S1, Motor ondergedompeld) en intermitterend bedrijf (S3 in intervallen van 10 minuten; bijvoorbeeld: S3 = 30 % betekent 3 minuten bedrijf, 7 minuten pauze). De Niveauregeling Dit gebeurt ofwel via een ingebouwde vlotterschakelaar (eenvoudig, robuust) of via een besturingsunit met Druksonde, die bovendien bewakings- en alarmfuncties biedt.

Conclusie

De juiste pomp wordt bepaald door het medium, het werkpunt en de opstelling – niet alleen op basis van het Gegevensblad. Bij twijfel biedt een vergelijking van het berekende werkpunt met de pompkarakteristiek duidelijkheid; bij chemisch agressieve of schurende media is het raadzaam om de geschiktheid van het materiaal te laten beoordelen.